Kakel

kakel-top

TOEVAL BESTAAT NIET

Camperaars zijn mensen die zich niet graag op één plek vastpinnen. Ze hebben een onrustvirus in zich en willen elke keer weer ergens anders zijn. Ze zijn niet van die stamgasten die al voor de 21e keer in hetzelfde appartement op dezelfde berg bivakkeren en toch zo’n goeie band hebben met de gastvrouw en de waardin van het dorp. Ze zijn vandaag hier, morgen daar, zoeken elke keer nieuwe plekken en genieten elke keer van een ander uitzicht.
Dat neemt niet weg dat je wel eens in hetzelfde land of dezelfde streek komt. Zo waren we na tien jaren weer eens in Noorwegen. Uiteraard een andere reis dan de vorige met andere doelen. Maar aangezien Noorwegen in noord-zuidrichting weinig verbindingen heeft, ben je wel gedwongen een aantal wegen te nemen die je ooit ook eens nam. Neem het van me aan, af en toe was er zo’n ‘aha’moment. Hier waren we ooit eens.
Maar de meeste keren is het alsof we die route nog nooit gezien hebben. Geen wonder als zoveel andere routes al op je netvlies staan. En ja, dan komt onderweg de herinnering naar boven. O ja, die plek, daar stonden we toen ook. Ik verras mijn eega er dan mee door plotseling ergens te stoppen waar we destijds goede herinneringen aan hadden.
Zo rijden we op een dag een lange route die weer uitkomt op een weg die we ooit reden. Even later rijst de weg omhoog en op het hoogste punt is daar ineens die plek waar we ooit stonden. Met prachtige herinneringen. Toen op weg naar het noorden, een van de eerste plekken waar we ons vooral bewust werden van het licht blijven in de nacht. Heel laat werd het toen. Nu op weg naar het zuiden. Als het ware een laatste stop in een lichte nacht.
Even later stopt er nog een camper. Ook Nederlanders. Dan raak je al gauw aan de praat. Zo gaat dat. Het gesprek komt even later op gasflessen. En ik laat weten dat ik op mijn website een lijst heb waar je die gasflessen in Noorwegen kunt vinden. Want die plekken zijn echt dun gezaaid. Al verder pratend zie ik in de ogen van mijn mede camperaar vraagtekens opkomen. Maar … eh … bent u ….. hebt u…. dat kan toch niet…. stamelend komt hij uit zijn woorden.
Tja, je houdt het ook niet voor mogelijk. Dan lees je een reisverslag ergens over Noorwegen, dan mail je de eigenaar of hij misschien ook de plaatsen kan doorgeven waar hij destijds stond. En als hij dan zo vriendelijk is, komt er van die reis niets terecht. En jaren later, dan zoek je die lijst weer op, dan print je het hele verslag van de website uit om te weten wat er onderweg allemaal te verwachten is en dan rij je daar die ene plek met dat prachtige uitzicht op: en dan staat daar die eigenaar van die website gewoon! Alsof je regelmatig met elkaar contact hebt gehouden. Nee, nu gaan we niet, volgend jaar misschien. En dan eindelijk het verlossende woord: dit jaar gaan we echt! Alsof je hebt afgesproken: op die-en-die dag dan ontmoeten we elkaar op die ene plek.
De kans dat je wint met een lot uit de loterij lijkt groter dan op deze manier elkaar te ontmoeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *